Kızımı Doğuraydım

Ana rahmine düştüğü andan itibaren içimde olaydın. An be an bu güzelliği doğuracağım zamanı bekleseydim. Midemi bulandırsaydın, kustursaydın, yatırsaydın gerektiğinde, daha oradan başlasaydın bana şımarmaya. Sancılı, bağıra çağıra bir doğum yapsaydım, yağlı yağlı çıkışını görüp içimden göbeğini kesselerdi gözüm önünde, popona şaplağı indirip ilk ağlayışını, ağladığında nasıl da tatlı olduğunu daha o gün görseydim, kollarıma verselerdi, göğsümden senin için taşan sütleri verseydim, dudağının kenarından aksaydı o sütler, hom hom hom biberondan nasıl içiyorsan sütünü, benim mememe de aynı iştahla sarılsan ve doyamasaydın sütüme, geceleri uyandırsaydın sekiz on kez emmek için, beni uykusuzluktan gebertseydin kızım, sana sütümü istediğin yaşa kadar verseydim, memeyi bırakmaya çalışsaydık, sen beni çıplak görünce emcem emcem diye atlasaydın da ben kaçacak delik arasaydım, yeter kocaman kız oldun, ağzın diş doldu hala mı emcen deseydim, ilk dişinin çıkışında ağlasaydım mutluluktan, milleti kaldırsaydım yataklarından dişimiz çıktı heeeyyy uyanın diye…. benim güzel kızım. Dünya tatlısı kızım. Yaşıtların analarını uyutmuyor emicem diye. Keşke bana hadi anne yatağına git sen de uyu diyeceğine, anne emicem işte gitme diyeydin.

Olsun kizim. Hani beni ilk gördüğünde canhıraş ağlayıp, sonra bi an susup, baştan aşağı süzmüş ve arkasından booooo diye yine canhıraş ağlamaya başlamıştın ya. Aha hissetti bizim kız demişlerdi….Hani ancak 10 gün sonra kendine dokundurtmuştun ya, hani ikinci altını temizleyişimde kakanı bezinden kaçırıp uçurmuştum ya, hani bir defa ağlarken katılıp beni korkutmuş, arkasından ben ağlayınca ilk kez beni elimden tutup teselli etmiştin ya kızım. Canım kızım. Seninle yaşamayı arzu ettiğim 9 ay 10 gün +13 ay için üzülmek istemiyorum. Gelecek bizim kızım. benim baştacım. Hayatım. Herşeyim.  Tüm bu yaşayamadıklarıma özlemim, seninle geçirdiğim her anın mutluluğundan kızım.

Seni çok seviyorum…..

Reklamlar

Anneden

Merhaba

Biraz tuhaf değil mi? Bu toplum için. Evet ben hayatım boyunca evlenmek istemedim ve hayatım boyunca anne olmak istedim. Nasıl olacaktı? Sperm bankasına giderseniz, karşınıza kimse çıkmasa devlet çıkar. Devlet çıkmasaydı, toplumun yazılı olmayan her türden kuralları çıkar. Ya kızım ne uğraşacan, bul bir salak adam evlen, hemen hamile kal, sonra atarsın tekmeyi demek daha ahlaklıdır bu toplumda. Evleneceğiniz adamın kullanılması önemli değildir. Nolcak kızım zaten kadınlaın çoğu çocuk için evleniyor, evlenirsin, adamlar zaten çocuk idare ediliyor, hem başında bi baba olur. Ben evlenmek istemiyorum dersiniz, hımmmm soruları beyinlerinde çakmaya başlar. Bir sorunu mu var acaba? Onlara göre toplumun geçerli kurallarına uygun yaşamamak, ona uygun isteklerin olmaması sorundur. Sonra konu başka bir yere gelir. Çocuk sahibi olup başına dert mi alıcan. Tamam evlenme ama çocuk da şart değil be. Hem dert hayatın boyunca, geceleri çıkamıcan, özgürlüğün gidecek bıla bıla bıla.

Çocuğun olur, anne olmanın mutluluğunu doyasıya yaşamaya başlarsın, çocuğun da sen de keyiflisinizdir, mutlusunuzdur, toplum durmaz. baba konusunun çocukta sırf bu toplum yüzünden yara açmaması için profesyonel destek almanız bile çocuğunuza ve size acıklı bakışların yönelmesine neden olur. Bak hala geç değil, bul hemen birini kızının babası olsun, bunlarla da uğraşma.

Zordur velhasıl bu memlekette bekar anne olmak.

Anne olmak ise dünyanın en muhteşem halidir. Herşeye de değerdir. Merhaba tüm annelere.